56_2025-2026/86 - Stop niet‑medisch noodzakelijke operaties op intersekse kinderen zonder hun toestemming

In België worden intersekse kinderen nog steeds blootgesteld aan niet medisch noodzakelijke operaties die hun lichaam moeten “normaliseren”. Deze ingrepen gebeuren vaak op baby’s of zeer jonge kinderen, op een moment dat zij geen toestemming kunnen geven. De gevolgen zijn levenslang: verlies van gevoel, pijn, trauma, fertiliteitsproblemen en blijvende psychische schade.

Deze praktijken komen voort uit het historische Money model — snijden, aanpassen en zwijgen. Een paradigma dat decennialang voorschreef dat het lichaam van het kind moest worden aangepast aan een norm, in plaats van het kind te beschermen. Hoewel dit model internationaal zwaar bekritiseerd is, leeft het in België nog steeds voort in ziekenhuispraktijken én in politieke stilte.

Een structurele blinde vlek in België

Wanneer politici spreken over een verbod op conversietherapie, gaat het bijna uitsluitend over seksuele oriëntatie en genderidentiteit. Intersekse kinderen worden systematisch vergeten, terwijl normaliserende operaties zonder toestemming precies een vorm van conversie zijn: het lichaam van een kind wordt aangepast aan een norm die het zelf niet gekozen heeft.

Het RIZIV financiert deze ingrepen nog steeds

Niet medisch noodzakelijke operaties op intersekse kinderen worden in België terugbetaald door het RIZIV, onder bestaande urologische of gynaecologische nomenclatuur.

Er bestaat geen aparte code, geen controlemechanisme en geen verplichting om aan te tonen dat een ingreep medisch noodzakelijk was.

Daardoor blijft de overheid — onbewust maar structureel — conversieve normalisering financieren.

De Belgische veroordeling: 2023

In 2023 veroordeelde het Hof van Beroep Brussel het Universitair Kinderziekenhuis Koning Fabiola voor een niet medisch noodzakelijke vaginoplastie bij een minderjarige intersekse persoon.

De rechtbank oordeelde dat de ingreep:

voorbarig,

niet gerechtvaardigd,

onvoldoende uitgelegd,

en zonder psychologische begeleiding was uitgevoerd.

De patiënte liep ernstige complicaties en blijvende invaliditeit op.

Dit is tot vandaag de enige gerechtelijke veroordeling in België.

Geen enkel ander ziekenhuis of arts werd ooit ter verantwoording geroepen.

Waarom de resolutie van 2021 geen bescherming biedt

De Kamerresolutie van 2021 vroeg de regering om intersekse kinderen te beschermen, maar een resolutie is niet bindend.

Ze verandert geen wet, legt geen verplichtingen op en voorziet geen sancties.

De regering had de aanbevelingen kunnen uitvoeren, maar deed dat niet.

Er kwam:

geen wetsvoorstel,

geen verbod,

geen RIZIV hervorming,

geen registratieplicht,

geen rapportering.

De resolutie werd politiek erkend, maar praktisch genegeerd.

Waarom het wetsvoorstel van 2024 verdwenen is

In 2024 diende staatssecretaris Sarah Schlitz een wetsvoorstel in dat intersekse kinderen eindelijk wettelijke bescherming moest geven.

Het voorzag in:

een verbod op normaliserende operaties,

verplichte transparantie in ziekenhuizen,

hervorming van de RIZIV‑nomenclatuur.

Maar het voorstel werd nooit geagendeerd in de Kamercommissie.

Het werd niet besproken, niet aangepast, niet gestemd.

Bij het einde van de legislatuur in juni 2024 is het voorstel automatisch vervallen.

De oorzaken zijn structureel:

geen meerderheid binnen de Vivaldi‑coalitie,

sterke weerstand vanuit de medische sector,

intersekse kinderen vallen buiten het politieke frame,

anti‑genderinvloeden in Europa en België remmen wetgeving af,

geen electorale winst → geen politieke prioriteit.

Waarom de regering in 2026 nalatig is

Ondanks de resolutie van 2021, het wetsvoorstel van 2024 en de veroordeling van 2023 bestaat er in 2026 nog steeds geen enkele bindende wet die intersekse kinderen beschermt.

De regering:

negeerde de resolutie,

liet het wetsvoorstel vervallen,

hervormde het RIZIV niet,

reageerde niet op het juridisch precedent,

en liet zich beïnvloeden door internationale anti‑genderbewegingen.

Dit is geen toevallige vertraging.

Dit is een structureel patroon van institutionele blindheid.

Waarom de urgentie nu extreem hoog is

De Europese stemmingen van de voorbije maanden tonen een verontrustend patroon:

Vlaams Belang stemde tegen het verbod op conversietherapie.

N‑VA onthield zich, ondanks publieke uitspraken dat ze “tegen conversietherapie” zijn.

Beide partijen stemmen in Europa regelmatig mee met fracties die beïnvloed worden door:

transatlantische anti‑genderbewegingen,

extreem conservatieve religieuze netwerken,

organisaties die actief campagne voeren tegen LGBTQIA+‑ en intersekse‑rechten.

Deze bewegingen hebben één constante strategie:

intersekse kinderen volledig uit het debat houden.

Zonder duidelijke wetgeving blijft België kwetsbaar voor deze invloeden.

Wat we vragen

Met deze petitie roepen we ministers Frank Vandenbroucke (Volksgezondheid), Annelies Verlinden (Justitie) en Rob Beenders (Gelijke Kansen) op om:

een wettelijk verbod in te voeren op niet‑medisch noodzakelijke operaties op intersekse kinderen,

de lichamelijke integriteit van minderjarigen te beschermen,

het RIZIV te verplichten om geen normaliserende ingrepen meer te financieren,

medische zorg te baseren op het welzijn van het kind, niet op normering,

ingrepen uit te stellen tot het kind zelf kan beslissen.

Waarom dit niet kan wachten

Elke dag zonder wetgeving betekent dat kinderen risico lopen op ingrepen die niet dringend zijn en hun leven blijvend bepalen.

Elke dag dat politici zwijgen, blijft de blinde vlek bestaan.

En elke dag dat België achterblijft, bevestigen we een oud systeem dat kinderen niet beschermt, maar aanpast.

Kinderen hebben recht op hun eigen lichaam.

Niet later. Nu.